De duurste klik van mijn systeem

Op een maandagochtend zat ik via een beveiligde tunnel ingelogd op een server, om daar op een virtueel bureaublad één vinkje uit te zetten. Voor de zesde keer in ruim drie weken.

Dat vinkje heet Read-Only API. Staat het aan, dan mag mijn systeem wel meekijken bij de broker, maar geen orders plaatsen. Het hoort uit te staan. In de configuratie staat het uit. En toch springt het na elke verse login weer aan.

Die ochtend wist ik het zeker. Dit gaat eruit.

Wat er vier maanden draaide

Van 13 mei tot 18 september 2026 draaide mijn systeem als paper test bij Interactive Brokers. Nepgeld, echte koersen. Elke ochtend scoorde het 556 aandelen op momentum, value, quality en catalyst, besloot het wat erin en eruit moest, en plaatste het zelf de orders. Niemand die op een knop drukte.

Het resultaat: van € 50.009 naar € 52.860. Dat is +5,70%. De AEX deed het in die periode beter, de S&P 500 minder goed. De grafiek staat op het dashboard.

Eerlijk is eerlijk: vier maanden en één portefeuille bewijzen niets. Niet dat het werkt, niet dat het niet werkt. Bovendien zijn er door storingen handelsdagen gemist, dus dit is niet eens het zuivere resultaat van de strategie.

Drie cijfers, waarvan één het eerlijke is

Toen ik het eindresultaat zag, wilde ik een ander getal op de site zetten. De posities die bij sluiting nog in portefeuille zaten, stonden samen op +9,5%. Dat klinkt een stuk beter dan 5,7.

Het klopt alleen niet als rendement. Mijn systeem verkoopt verliezers via een stop loss of een trailing stop en houdt winnaars vast. Wat er aan het eind nog in zit, ziet er dus altijd mooier uit dan het geheel. De 33 trades die onderweg werden afgesloten, kostten per saldo geld. Wie alleen naar het overgebleven mandje kijkt, laat de helft van het verhaal weg.

Er zat wel een terecht punt achter mijn reflex. Gemiddeld stond 21% van het geld in cash. Dat is geen toeval maar ontwerp: er is een cash buffer, en bij onrust op de markt koopt het systeem minder. Reken je het volledige resultaat, inclusief de verliezende trades, over het deel dat echt belegd was, dan kom je op +6,97%.

Op het dashboard staan ze nu alle drie, met erbij wat ze betekenen. De kop blijft 5,70%. Dat is wat er gebeurde met het hele bedrag.

Waar de tijd echt in ging zitten

Niet in de strategie. Niet in de factoren, de backtests of de website. Het grootste deel van de problemen, en van mijn tijd en aandacht, zat in één onderdeel: de koppeling met de broker.

Een order plaatsen klinkt als één stap. In de praktijk is het een order wegschrijven, teruglezen of hij is aangekomen, controleren of de status klopt, wachten op de uitvoering, die uitvoering koppelen aan de juiste order, de positie bijwerken, en elke ochtend narekenen of de administratie van de broker en die van mij nog hetzelfde zeggen. Elk van die stappen heeft zijn eigen uitzonderingen. Een order die wel is geplaatst maar geen bevestiging geeft. Een nummer dat na een herstart opnieuw wordt uitgedeeld. Een verbinding die leeft, maar niets meer mag.

Daaronder draait een programma dat eigenlijk voor een bureaublad is gemaakt. Het moet ingelogd blijven op een server, herstart zichzelf elke nacht, en heeft voor echt geld ook nog tweestapsverificatie nodig. Het voelt als techniek uit een ander tijdperk, waar je een modern systeem omheen moet vouwen.

En nu het getal dat alles in perspectief zet: mijn systeem doet gemiddeld één transactie per vier werkdagen.

Voor die ene transactie had ik een server, een tunnel, een bewakingsscript dat de boel herstart, een reeks alarmen en een draaiboek voor als het vinkje weer omviel. De complexiteit stond in geen verhouding tot wat ze opleverde.

Wat ervoor in de plaats komt

Het systeem blijft volledig geautomatiseerd beslissen. Dat deel werkt en daar zit de waarde. Wat verandert is de laatste meter.

In plaats van een order naar de broker gaat er een bericht naar Telegram. Wat kopen of verkopen, hoeveel stuks, tegen welke referentieprijs, en waarom: welke trigger, welke scores. Ik leg de order daarna zelf in bij mijn broker. De volgende ochtend boekt het systeem de transactie tegen de openingskoers, en als het in werkelijkheid anders liep, corrigeer ik dat.

Er komen twee gevolgde portefeuilles, een van 50k en een van 10k. Die lopen niet synchroon: de kleine houdt acht posities aan in plaats van veertien en krijgt dus andere signalen. Beide worden publiek bijgehouden.

Nog iets dat gezegd moet worden. In eerdere posts schreef ik dat het systeem vanaf juni live zou gaan met eigen geld. Dat is niet gebeurd. Er heeft tot nu toe alleen nepgeld gedraaid. Die posts laat ik staan, ze beschrijven wat toen het plan was. Echt geld volgt pas als de nieuwe opzet bewezen betrouwbaar loopt.

Ik lever er ook iets voor in. Handmatig uitvoeren vraagt discipline. Ik kan een signaal overslaan, te laat zijn, of twijfelen. Het systeem gaat dat vastleggen, zodat zichtbaar wordt wat mijn eigen gedrag kost. Dat wordt vermoedelijk de interessantste meting van allemaal.

Wat ik ervan meeneem

Met AI kun je bijna alles laten bouwen. Daardoor verschuift de vraag. Niet meer: kan het? Maar: is het het waard om te onderhouden?

Automatiseer het denken. Dat is waar een systeem beter is dan ik: elke dag dezelfde regels, geen emotie, geen uitzonderingen. Het klikken automatiseren is pas zinvol als je vaak genoeg klikt. Eén keer per vier dagen is niet vaak genoeg om er een oude API voor in leven te houden.

De duurste klik van mijn systeem was niet een order. Het was dat vinkje.